La ventana

Op het platteland in Patagonië neemt de stervende Don Antonio afscheid van de dingen die hij liefhad: de literatuur, de natuur, de vrouwen, jeugdherinneringen.

‘La ventana’ maakt voelbaar hoe het leven is als het zich beperkt tot een slaapkamer. Je hoort het getingel van de pianostemmer, geen toeval, want na jaren zal zijn zoon, een bekende pianist, thuiskomen. Ook laat hij alvast een 40-jaar oude fles champagne uit het stof halen. Maar vóór zijn zoon komt, wil hij nog één keer het leven buiten voelen, over zijn pyjama trekt hij een wit colbertje aan, pakt zijn witte panamahoed en vertrekt stiekem.

Met ‘Bombon el perro’ en ‘Historias mínimas’ bewees Sorin zijn virtuositeit op de vierkante centimeter.