Il y a longtemps que je t’aime

Dit regiedebuut van de gelauwerde auteur Philippe Claudel, herbergt een donker geheim en geeft dat maar met mondjesmaat prijs. Een vrouw van een jaar of 40 (Juliette) komt logeren bij haar jongere zus. Buiten haar directe familie lijkt niemand te weten waar ze al die jaren geweest is, maar je ziet dat ze getekend is door wat ze heeft meegemaakt. Je voelt dat de littekens van het verleden nog zo rauw zijn dat Juliette ze niet durft aan te kijken, een situatie die vroeg of laat tot ontploffing moet komen.
De film is de weerslag van een autobiografisch gegeven. In NRC Handelsblad zei Claudel hierover: „Elf jaar lang ben ik een paar keer per week naar de gevangenis gegaan om er les te geven. Dat heeft mij volledig veranderd (…) Gaan en staan waar je wilt. Als je vrijheid je nooit ontnomen is, weet je niet wat dat betekent.”