De stilte

‘De stilte’ is een zinnenprikkelende film waarin niet het verhaal, maar de kleuren en het geluid e boventoon voeren. De wereld van karmijnrode granaatappels, katoenvelden en bontgeschakeerde gewaden blijft ongezien voor het tienjarige Khorshid. Makhmalbaf maakte een film over wat een blinde jongen met zijn oren ziet. Het filmen van ongesluierde vrouwen en dansende meisjes bleek onmogelijk in Iran, vandaar dat de regisseur is uitgeweken naar Tadzjikistan.

De handeling concentreert zich op de blinde Khorshid, die elke dag door het meisje Nadereh naar een instrumentenmaker wordt gebracht, waar hij in dienst is om de ‘setors’ te stemmen, luitachtige instrumenten. De klanken uit de wereld om hem heen zijn zowel zijn bakens als gevaarlijke verlokkingen. Regelmatig komt hij te laat op zijn werk omdat hij weer een meisje met een mooie stem of een muzikant is gevolgd. Zelfs de dreigende klop op de deur van de huisbaas, die om de huur komt vragen, wordt onderdeel van de symfonie.