Katalin Varga

Katalin wordt door haar man op straat gezet wanneer hij er achter komt dat hij niet de echte vader is van hun zoon. Katalin vertelt tegen haar zoon dat ze samen naar haar moeder gaan. Met paard en wagen trekken ze door de onherbergzame Karpaten. Donkere bossen, ruwe bewoners, niets doet je denken aan een hedendaagse reis, behalve dat ze regelmatig loopt te bellen met haar mobiele telefoon.

Je vraagt je af wat er in het verleden gebeurt is, waarom ze zo vastbesloten op weg gaat en nergens bang voor lijkt te zijn. Langzaam maar zeker wordt het duidelijk waar haar wanhoop vandaan komt.
Het landschap speelt een duidelijke hoofdrol in deze film.

Voor de muziek kreeg deze film een Zilveren Beer in Berlijn.