Conte d’automne

De film is de laatste deel van Rohmers verhalen van de vier seizoenen. Ook nu draait het om verwikkelingen en misverstanden in de liefde, ditmaal van een aantal veertigers. De personen waar het om gaat zijn ook nu vrouwen; ze zijn geen slachtoffers, maar degenen die uiteindelijk de koers van de gebeurtenissen bepalen.

Het gaat de regisseur niet zozeer om een spannend plot als om het geploeter in de liefde te laten zien, óók van veertigers. Ook nu wordt er veel gepraat, veel getwijfeld en veel gediscussieerd ; alles verpakt in tintelende dialogen. De karakters zijn gecompliceerd en dat zorgt voor onverwachte handelingen en originele wendingen in het verhaal.
Over de vraag of je de liefde een handje mag helpen als het niet helemaal vanzelf gaat, blijft de hoofdpersoon tot het laatst toe twijfelen.

De ‘herfst’ is overigens niet als die van ons, maar is een nazomer op het Franse platteland, waar buiten gegeten wordt en prachtig tuinfeest gegeven kan worden.