Witman fiúk

Door de dood van hun vader, knapt er iets in het toch al niet harmonieuze gevoelsleven van de gebroeders Witman. Hun vader was een strenge patriarch die zijn zoons gedrild had om op de seconde nauwkeurig het gebed op te zeggen. Ook genegenheid bij hun moeder is ver te zoeken. Een paar maanden na de dood van haar man heeft deze gevoelloze vrouw een minnaar. Deze man kan met haar zonen niet overweg. De broers trekken zich langzaam steeds meer terug in hun eigen wereldje met een fascinatie voor pijn en dood. De ontmoeting met een jonge prostituee brengt het symbolische licht in het leven van de twee onafscheidelijke jongens.

De regisseur, die eerder de film ‘Woyzeck’ maakte die internationaal vele onderscheiding kreeg, voelt zich aangetrokken tot de duistere zijden van het bestaan. Maar ook in deze film weet hij de bedrukkende sfeer in een winters provinciestadje vlak voor de 1e Wereldoorlog prachtig vorm te geven. Zowel fotografie, kleur en belichting dragen daartoe bij. Een koude moeder wordt geen feeks bij hem maar een vrouw die het vermogen mist tot het geven van liefde.

In 1997 kreeg deze film in Gent bij het filmfestival het predikaat de beste film.