Whale rider

Het is een oud Maori verhaal: “Vanuit Hawaï maakten de voorvaderen de overtocht naar Nieuw-Zeeland. Eén van hen, Paikea, sloeg overboord en werd gered door een walvis die hem afzette op de kust van het nieuwe land. Hij wordt de leider van de stam. Per generatie neemt een afstammeling van Paikea het leiderschap op zich”.

Koro het huidige stamhoofd ziet het dorp waar hij woont langzaam verloederen. Hij wenst dat er een sterke leider opstaat die zijn volk kan leiden uit de misere. Volgens de traditie zou dat één van zijn zoons moeten zijn, maar geen van beide voldoet.
De enige natuurlijke opvolger in de Paikea-lijn is Pai, zijn kleindochter. Opa Koro weigert te geloven dat een vrouw de nieuwe leider kan zijn en gaat op zoek naar mogelijke nieuwe kandidaten, jongens die bij hem in de leer gaan.
Terwijl Pai tekenen vertoont van spiritueel leiderschap – ze communiceert met de walvissen en is bedreven in alle traditionele gebruiken- vindt haar verbitterde grootvader haar bestaan nutteloos. Pai is niet van plan op te geven.

‘Whale rider’ is een indrukwekkende mengeling van mythe en sociaal drama.
De film won diverse prijzen, waaronder de publieksprijzen op de filmfestivals van Toronto (2002) en Rotterdam (2003), niet in de laatste plaats door de betoverende beelden van Nieuw-Zeeland.
De nieuwkomer Keisha Castle-Hughes speelt de rol van Pai zeer overtuigend.