Transylvania

‘Transylvania’ is voor Tony Gatlif een prachtvoorbeeld van samenleven, de kern van de film zit in de zin “hier behoren we allemaal tot dezelfde familie”.
Een film over verhalen, bijgeloof en geloofsrituelen. Over zigeuners, psychologisch sterk – ze voelen aan wie je bent en hoe je je voelt – maar zijn geen charlatans. En over de roots van de gordon (dubbel bas).
Gatlifs personages reizen en zoeken en komen erachter, door een deel van zichzelf te verliezen ook weer een deel van zichzelf terug te vinden. Hun huis dragen ze in hun hart en hun thuis vinden ze na al hun omzwervingen meestal ook.

Asia Argento is de Madonna van ‘Transylvania’, met ongepoetste tanden en rouwrandjes onder haar nagels en één en al aardse sensualiteit. Zingarina (Asia) is op zoek naar de liefde, haar geliefde, en zwanger van hem. Vanuit Frankrijk komt ze aan in Roemenië zich overgevend aan het betoverende land en de meeslepende muziek. Langzamerhand transformeert zij van een stadse diva in een Roemeens boerinnetje tot een onvervalst Roma-meisje. Als Zingarina haar vriend uiteindelijk gevonden heeft, blijkt dat hij niets meer van haar te willen weten. Gek van verdriet zwerft ze eenzaam en verlaten door het land. Tot ze Tchangalo ontmoet, een man die haar gelijke is en van wie ze misschien kan houden.