The milk of sorrow (La teta asustada)

De zachte klanken doen een zoet liedje vermoeden, maar de moeder van Fausta zingt op haar sterfbed over gruwelijk seksueel geweld. Ze was in haar leven slachtoffer van ’terroristen’. Fausta, leidt aan een bijzondere ziekte die wordt doorgegeven door de moedermelk van vrouwen die misbruikt of mishandelt zijn tijdens de periode van het Lichtend Pad in Peru. Zij is seksueel geblokkeerd en beschermt zich op een curieuze manier tegen mannen. Subtiel wordt getoond hoe Fausta uit haar schulp kruipt als ze in contact komt met een zachtmoedige tuinman.

Bovenstaande doet een therapeutische film vermoeden, maar het is een rijke, gelaagde film, die over veel meer gaat. Fausta’s trauma als een metafoor voor de collectieve verwerking in Peru . Maar ook over de enorme kloof tussen arm en rijk.

‘The milk of sorrow’ bevat geen gruwelijke, felrealistische horrorbeelden maar toont een getraumatiseerde vrouw in een cultuur, waarin de medische wetenschap en bijgeloof nog met elkaar in strijd zijn verwikkeld. Gelooft men echt dat moedermelk trauma’s overdraagt of is dit een manier om aan te geven dat trauma’s worden doorgegeven?

Winnaar Gouden Beer in Berlijn.