The human resource manager

Yulia is een Oost-Europese werkneemster van de grootste broodfabriek van Jeruzalem. Als zij bij een bomaanslag om het leven komt, moet de Human Resources Manager van het bedrijf haar identificeren. De HRM heeft er niet veel zin in. Hij is een niet bepaald empatische man, die nog maar weinig contact met ex-vrouw heeft en de band met zijn dochter laat versloffen. Als een verslaggever een hetze tegen het bedrijf dreigt te beginnen, krijgt de HRM van de directrice van de bakkerij, de ‘Weduwe’ genaamd, de opdracht om het stoffelijk overschot van Yulia terug te brengen naar haar geboorteland en familie.

In Roemenië aangekomen, ontmoet de HRM de zoon van Yulia, die hem vraagt om zijn gestorven moeder te vervoeren naar de andere kant van het land. Morrend geeft hij toe en begint aan een humorvolle reis door het prachtige landschap met soms zigeuneraandoende muziek. Gaandeweg wint de reis aan betekenis, neemt de vervlakte levenshouding van de HRM af en zien we dat achter de HRM ook nog een mens van vlees, bloed en gevoel schuilt.

De film stelt ons Israel als metafoor voor, door alleen buitenstaander Yulia bij naam te noemen. Het beleid van de HRM lijkt iets te zeggen over de manier waarop Israel met haar burgers omgaat.