Taste of cherry

Een man rijdt rond over een bouwterrein aan de rand van Teheran. Onder een kersenboom heeft hij een kuil gegraven. Hij overweegt zelfmoord te plegen en in die kuil te gaan liggen. Nu zoekt hij iemand die ’s morgens om zes uur langskomt en hem er uithaalt of aarde over zijn lijk schept. In beide gevallen krijgt deze een grote som geld. Drie keer probeert hij iemand te overtuigen; bijna iedereen probeert hem te overreden het niet te doen.

Er ontvouwen zich boeiende discussies over Iran, de koran, zelfmoord en het leven. Op deze indirecte wijze krijg je veel te horen over de Iranese maatschappij. De Iranese autoriteiten wilden z’n film verbieden, maar Kiarostamis film gaat niet een s over zelfmoord. Zijn idee ontleent hij aan een filosoof die zei: ‘Zonder de mogelijkheid van zelfmoord zou ik mezelf allang hebben gedood’.

Met minimale middelen geeft Kiarostami z’n eenvoudige gegeven vele lagen. Prachtige acteurs in mooie rake beelden en een perfecte timing.

Winnaar Gouden Palm Film Festival Cannes 1997.