Still the water

Kyoko zwemt als een waterratje, Kaito houdt niet van zwemmen. Kyoko omarmt het leven, Kaito vreest de dood. Zij leeft in een harmonieus gezin, hij woont alleen bij zijn moeder. Wat hebben deze pubers met elkaar gemeen? Zij wonen op een paradijselijk eiland, zijn dol op elkaar en ze zijn de hoofdpersonen in de film: een coming-of-age drama dat een stuk verder gaat dan zijn westerse genregenoten.

Wat onze puberhelden moeten overwinnen is meer dan de angst voor afwijzing of voor het volwassen leven. Het levert een film op die minder zwaar is dan de thematiek doet vermoeden. Dat is vooral te danken aan Jun Yoshinaga, een prille twintiger die ongekend naturel de onbevangen Kyoko tot leven wekt.

De prachtige beelden van het eiland en de elegante muziek brengen leven en lucht in de zware onderstroom. De regisseur laveert daarbij feilloos tussen spirituele en wereldse benaderingen van dood en rouw.