Police, adjective

Pijnlijk precies worden in de filosofische politiethriller ‘Police, Adjective’, geweten en moraal tegenover elkaar geplaatst. De vinger wordt op de zere plek gelegd. Porumboie gebruikt iedere gelegenheid om vragen te stellen over hoe de wetten van de staat zich verhouden tegenover die van de mens.

We dwalen met de jonge politieman Cristi door de ontheemde buitenwijken van Boekarest. Om grote vissen te vangen moeten er soms kleine slachtoffers vallen. Hij vraagt zich af kun je jonge kinderen jaren naar de gevangenis sturen voor het roken van een joint in de hoop zo een grote jongen te vangen. Het net sluit zich ook om Cristi zelf: zijn geweten is niet verenigbaar met de letter van de wet. Scherpslijperij van grammatica en spelling, het woordenboek brengt uiteindelijk ook uitkomst in de sleutelscene.

Winnaar Un Certain Regard (Cannes).