Os mutantes

In een fragmentarische vorm zie je het leven van een aantal straatkinderen in Lissabon. Ze zijn uit huis geplaatst of weggelopen en worden opgevangen in tehuizen. Maar ondanks dat, leven ze veel op straat, niet in staat zich aan te passen aan wat voor regime dan ook. Ze zullen zich niet overgeven. Ze weten wat ze niet willen, maar zijn door hun destructieve gedrag medeverantwoordelijk voor hun eigen ondergang.

De jonge Adreia loopt zwanger weg uit een tehuis, op zoek naar de vader van haar kind. Ze kan hem niet vinden, bezoekt haar moeder maar bij deze is geen plaatst voor het haar. Ze ziet bij de dokter een echo van haar ongeboren kind, net een marsmannetje. ‘Zo zag jij er ook uit’, zegt de dokter. We beginnen allemaal gelijk, maar wat gebeurt er daarna? Uiteindelijk bevalt ze moederziel alleen in het toilet van een tankstation.

Een realistische film die Portugal tot Kamervragen heeft geleid. Ondanks de harde realiteit bevat de film droomachtige scènes, op die momenten dat de felbegeerde vrijheid wordt gevoeld.