Nowhere boy

In ‘Nowhere boy’ blijkt een ongelukkige jeugd weer eens een goede voedingsbodem voor grootse artistieke prestaties.

In de film over John Lennons jeugd wordt de oprichter van The Beatles verscheurd tussen de liefde van zijn moeder en zijn tante. John is vijftien en woont bij zijn tante Mimi en oom George. Met oom George kan hij het bijzonder goed vinden, maar zijn band met ijskoningin Mimi is minder sterk. Oom George geeft hem zijn eerste muziekinstrument, een mondharmonica. Als George geheel onverwacht overlijdt aan een hartaanval, is de jonge John er kapot van. Op de begrafenis ziet hij echter zijn ‘tante Julia’ die eigenlijk zijn moeder is. Hij komt er achter dat zijn moeder niet ver bij hem vandaan woont en besluit bij haar langs te gaan, na jaren geen contact gehad te hebben. Ze ontvangt hem met open armen en is dolblij hem te zien. Tante Mimi is een afstandelijke en gereserveerde vrouw, maar Julia is een en al vrijheid, blijheid en joie de vivre. Ze luisteren samen naar muziek, ze dansen en ze praten.

‘Nowhere boy’ biedt geen verklaring voor het muzikale genie John Lennon, maar laat zien waar de gedreven muzikant zijn inspiratie vandaan haalde. Zijn getroebleerde jeugd bezorgde hem angsten en obsessies die hem zijn leven lang achtervolgden.