Le temps qui reste

In het jaar 2000 maakte de Franse cineast François Ozon het rouwverwerkingsdrama ‘Sous le sable’. Op dezelfde voet gaat hij verder in ‘Le temps qui reste’ dat samen met ‘Sous le sable’ de tweede film is in Ozon’s trilogie over rouwen.

De dertigjarige Romain (Melvil Poupaud) is een egoïstische, arrogante modefotograaf die alles voor elkaar blijkt te hebben. Wanneer hij tijdens een fotoreportage flauwvalt en wordt onderzocht blijkt dat hij terminale kanker heeft. Hij weigert verdere behandeling en vertelt niets aan zijn familie en vriend. Hij verbreekt zijn relatie en na een ruzie met zijn familie gaat hij naar zijn grootmoeder (Jeanne Moreau). Zij is de enige aan wij hij zijn geheim vertelt. Op zijn terugreis gaat hij in op een aanbod van een serveerster (Valeria Bruni Tedeschi) in een wegrestaurant. Dit helpt hem zijn naderende dood te accepteren.