L’enfant

Bruno is 20 jaar, Sonia 18. Ze leven van de uitkering van Sonia en van de diefstallen die Bruno samen met zijn vrienden pleegt. Sonia is pas bevallen van hun zoon Jimmy. Maar hoe kan de lichtvaardige randcriminele Bruno – een echte vader voor zijn kind zijn?

De films van de gebroeders Dardenne zien er zo terloops en geïmproviseerd uit dat je bijna zou denken dat ze ook inderhaast gemaakt zijn, een beetje met de camera op straat, achter Bruno en zijn gestolen motor aan. Niets is minder waar.

Hun rauwe, directe cameravoering is zo opmerkelijk dat het bij hun films vaak alleen dáár over gaat. Ze hebben niet alleen een (anti)-esthetisch maar ook een ethisch programma. Met ‘L’enfant’ zijn ze weer terug bij de thema’s en hoofdfiguren van hun eerste films: armoede en maatschappelijke verschoppelingen.

De camera dringt onuitgenodigd in de levens van de hoofdpersonen binnen. Maar betekent dat dat wij ze kunnen leren kennen of begrijpen, vanuit het comfortabele pluche van een bioscoopstoel?

Bekroond met een Gouden Palm op het Film Festival van Cannes 2005.