La piel que habito

De briljante plastisch chirurg (Antonio Banderas), is geobsedeerd door een trauma uit zijn verleden, waarbij hij zijn vrouw verloor. Hij probeert dit te overwinnen door zich te storten op een medische uitvinding: het ontwikkelen van een nieuw soort huid dat mensen beschermt tegen onder andere brandwonden. Na jaren van onderzoek in zijn privélaboratorium, lijkt hij eindelijk zijn missie te hebben volbracht. Maar zal deze doorbraak hem in staat stellen zijn grote liefde nieuw leven in te blazen?

Pedro Almodóvar vertelt in ‘La piel que habito’ een complex en duister verhaal. Voor het eerst sinds ‘Carne trémula’ (Live Flesh, 1997) baseerde de regisseur zich voor zijn scenario op een bestaand misdaadverhaal. Hij zet met deze film de roman ‘Tarantula’ van de Franse misdaadschrijver Thierry Jonquet volledig naar zijn hand. Bovendien liet hij zich inspireren door filmmakers als Luis Buñuel en Alfred Hitchcock .

Uit de Volkskrant: “Banderas is bij Almodóvar op zijn best: de gestoorde professor Ledgard is kwaadaardig en charmant, hulpeloos en manipulatief. Dankzij Banderas en het eigenzinnige meesterschap van de regisseur is de film even feestelijk als griezelig”.