La graine et le mulet

Het eerste wat opvalt aan de nieuwste film van Abdellatif Kechiche zijn de ijzersterke personages die alle van begin tot eind meer dan levensecht zijn. De belangrijkste is de wat oudere immigrant Slimane Beiji, vertolkt door de melancholieke Habib Boufares. Verteerd door het gevoel als hoofd van de familie te zijn mislukt, bewoont hij een armoedige kamer boven het café van zijn maîtresse.
Maar Slimane krijgt nog een laatste kans het respect van zijn familie terug te winnen. Samen met Rym, de dochter van zijn maîtresse, (een fantastisch debuut van Hafsia Herzi) begint hij aan een hachelijke onderneming: Zijn eigen ‘couscous met vis’-restaurant beginnen.
De melancholie van Slimane is voelbaar in de cadans van de film die in het eerste deel de complexe Arabisch-Franse familieverhoudingen neerzet.
Met de juiste traagheid kruipt de film dan ook onderhuids en wekt verbazing. De saamhorigheid in de familie groeit als Slimane zijn plannen in daden omzet, maar ook de kijker wordt meegesleept in de verwachtingen.

‘La graine et le mulet’ kreeg de César (de Franse variant op de Oscar) voor beste film en beste regie, Kechiche won voor zijn originaliteit als scenarist, en actrice Hafsia Herzi was de beste vrouwelijke debutant. Daarnaast won de film ook nog eens de juryprijs op het Filmfestival van Venetië.