Khadak

Bagi, een jonge schaapherder met hypergevoelige oren, woont met zijn moeder en grootvader op de eindeloze steppen van Mongolië. Op een dag stopt er een jeep voor de deur: twee soldaten waarschuwen voor een epidemie in de buurt. ‘Wij blijven. Wij zijn veilig’, zegt grootvader.
Maar niet veel later verschijnen mannen in witte pakken en met witte mondkapjes, die alle dieren wegvoeren. Bagi en zijn familie moeten hun tent opbreken en dienen zo snel mogelijk te vertrekken.
Het platteland en de stad, groen en grijs. De voormalige steppebewoners worden in quarantaine geplaatst in grauwe appartementsblokken in een desolaat mijnwerkersstadje. Grootvader kwijnt er weg; het plaatselijke ziekenhuis ligt vol mensen met trauma’s ten gevolge van de abrupte verhuizing. Dan kan Bagi de roep van zijn voorvaderen om sjamaan te worden niet langer negeren; samen met de mooie kolendief Zolzaya komt hij in actie – met telepathie en spiegels die de soldaten doen bevriezen.