Io sono Li

Shun Li werkt keihard voor een Chinese mensensmokkel organisatie die haar naar Italië heeft gebracht. Ze werkt in een textiel fabriek in de buurt van Rome. Pas als ze de schuld aan deze organisatie heeft afbetaald kan ze haar 8 jarige zoon bij zich laten komen en dat is haar grootste levenswens. De Chinese organisatie kan met haar doen en laten zolang de schuld nog niet is afgelost. Opeens wordt er bepaalt dat ze in een bar moet werken in een vissersdorp de lagune van Venetië. Met snel de taal te leren en hard werken probeert ze in de gemeenschap van drinkende vissers geaccepteerd te worden. Heel voorzichtig ontstaat er een vriendschap met de oude Joegoslaaf Bepi , die net als zij een buitenlander in deze gemeenschap is. Ze delen hun liefde voor de poëzie en missen beiden hun familie en geboortegrond. Hun vriendschap wordt argwanend bekeken door de vrienden van Bepi maar ook door de Chinese mensensmokkelaar.