Hunger

Margaret Thatcher weigert in 1981 de IRA gevangenen in de Noord-Ierse Maze gevangenis de status van een politieke gevangene te geven. Zij vindt dat deze mensen criminelen zijn. De Britse regering heeft alle paramilitaire gevangen hun politieke status ontnomen. Als protest weigeren de gevangenen een gevangenisuniform te dragen slaan zij alleen maar een deken om zich heen. Als ook dit geen effect heeft gaan zij nog verder en weigeren ze zich te wassen, zich te scheren, haren te knippen en smeren hun uitwerpselen tegen de muur. Als dit niet helpt is er een groep die besluit tot een estafettehongerstaking.
In de film gaat het in het begin om de strijd die zich afspeelt tussen de bewakers en de gevangenen. Later wordt de strijd van één van hen gevolgd, Bobby Sands, die uiteindelijk na 66 dagen hongerstaking sterft.

‘Hunger’ levert uiterst indringende beelden op die nergens zodanig heftig worden dat de kijker zijn hoofd moet afwenden. De associatie met hedendaagse zelfmoordterroristen en martelaren dringt zich onvermijdelijk op.

Steve McQueen kreeg op het Fimfestival in Cannes voor deze film de ‘Camera d’Or’.