Historiás que só existem quando lembradas

De oude weduwe Madalena klampt zich vast aan de herinnering aan haar overleden echtgenoot in het spookdorp Jotuomba, waar sinds 1976 niemand meer stierf. Elke ochtend bakt ze brood voor het oude koffiehuis van Antonio. Elke dag steekt ze de spoorbaan over – waar nooit meer een trein langskomt – en maakt ze het hek van het afgesloten kerkhof schoon. Elke dag luistert ze naar de preek en eet ze met haar dorpsgenoten. Iedereen in het dorp leeft in het verleden.

De komst van Rita, een jonge fotografe, brengt hier verandering in. Langzaam komen de inwoners los en vertellen ze hun verhalen. Ode is aan de hoogtijdagen van de koffieplantages in de Paraíba-vallei, ooit het symbool van Brazilië.
Loom-melancholiek verhaal over dingen die voorbijgaan.