Haar naam was Sarah (Elle s’appelait Sarah)

‘Haar naam was Sarah’ is de verfilming van de gelijknamige bestseller van Tatiana de Rosnay.

Op 16 en 17 juli 1942 arresteerde de Franse politie zonder Duitse hulp in Parijs bijna dertienduizend joden. Vijfduizend werden naar doorgangskampen gebracht en zevenduizend naar het overdekte wielerstadion Vélodrome d’Hiver, in de buurt van de Eiffeltoren. Vijf dagen zaten zij in erbarmelijke omstandigheden opgesloten in het bloedhete stadion. Alleen het Rode Kruis zorgde voor wat water en voedsel. Wie probeerde te vluchten werd doodgeschoten.

Deze film gaat via twee verhaallijnen over dit Franse nationale trauma. Beeldend is gefilmd, hoe niet alleen de Duitsers, maar vooral ook de Fransen zelf veelal harteloos reageerden op de Jodenvervolging.

De Amerikaanse journaliste Julia, ontrafelt 60 jaar na dato het familiegeheim van haar echtgenoot en identificeert zich gaandeweg meer en meer met het lot van Sarah, het jonge Joodse meisje, dat met een enorm schuldgevoel de oorlog overleeft.

De speurtocht wordt doorspekt met de beelden van destijds, die niets aan de verbeelding overlaten. We zien dat bij Julia de journalistieke belangstelling in de loop van de film omslaat naar emotionele en persoonlijke betrokkenheid.