Dogville

‘Dogville’ is het eerste deel in de trilogie “USA” – Land of opportunities. Op het filmfestival van Cannes werd de film gezien als een Brechtiaans experiment van de Deense regisseur. ‘Dogville’ gaat over de voortvluchtige Grace (Kidman) die opgenomen wordt in een gesloten dorpsgemeenschap in de Rocky Mountains. In ruil daarvoor wordt ze uitgebuit en misbruikt.

Von Trier heeft zich opnieuw gewaagd aan een radicaal filmexperiment. Geen decor, geen buitenopnames, geen realistische illusie. De scènes die zich overdag afspelen, tekenen zich af tegen een helwitte achtergrond, ’s avonds en ’s nachts is het speelvlak dat de plattegrond van Dogville voorstelt, gelegen in een gitzwarte ruimte. Net als bij Brecht moet de filmmaker zijn publiek bij de les houden door de theatrale illusie te verstoren. Hij kan dat doen door de acteurs uit hun rol te laten stappen, maar ook door de handeling te onderbreken met een liedje of een ander Fremdkörper. Het publiek wordt zo wakker geschud uit de zoete slaap van een realistische vertelling. Vervolgens kan het dan politiek stelling nemen tegen de situatie die in het toneelstuk of film wordt getoond. ‘Dogville’ krijgt er een allegorische waarde door: het plaatsje is een blauwdruk voor iedere – Amerikaanse – gesloten gemeenschap die zich keert tegen buitenstaanders, en waar de bewoners misbruik maken van hun machtspositie.