De dans van de ijsberen

De kracht van ‘De dans van de ijsberen’ is dat de film zielig en vrolijk tegelijk is, door de juiste keuze van hoofdpersonen, door de kleine grapjes en bovenal door de beeldende kracht, is de film overtuigend.

De op zich niet lichte problematiek van een scheiding en het verliezen van eigen identiteit is ingebed in een aantal thema’s: het leven op school, het hebben van vriendjes en vriendinnetjes, jaloezie of het verstoppen van een huisdier. Op doordachte en originele wijze is daar een geheel van gemaakt.

De twaalfjarige Lasse droomt ervan wielrenner te worden. Op school zegt men dat hij een slechte leerling is, zijn vader die net als Lasse van Elvis Presley houdt vindt dat de leerkrachten dat verkeerd zien. Als zijn ouders gaan scheiden gaat Lasse bij zijn moeder en haar vriend wonen. Deze zal er wel voor zorgen dat Lasse een goede leerling wordt. Lasse ondergaat zo’n verandering dat zijn vrienden hem niet meer kennen. Uiteindelijk kiest hij er voor weer net zo te zijn als voorheen en gaat bij zijn vader wonen.