Dance of dust

Zoals in vele Iraanse films spelen ook in ‘Dance of dust’de kinderen een hoofdrol. Het schijnt dat de filmmakers op deze manier de censuurcommissie in hun land gunstig willen stemmen. Desondanks lag deze film zes jaar op de plank. Deze film wijkt sterk af van de onbezorgde Iraanse kinderwereld. Hier wordt openlijk de kinderarbeid in beeld gebracht van de elfjarige jongen Llia en het meisje Limua, die vriendschap sluiten.

Het harde eentonige leven in een kleine gemeenschap toont de seizoenarbeiders die komen werken in de leemgroeve. We zien heel nauwkeurig de baksteenfabricage en het malen van graan. Er is maar een manier om dit eentonige bestaan te laten ophouden. Regen. Pas als het regenseizoen begint zit het werk er op.

Jalili heeft dit zware bestaan weergegeven in een experimentele documentaire waarin niet wordt gesproken. De geluiden spelen een belangrijke rol in deze film.
Jalili prikkelt met beelden en geluid de verbeeldingskracht van het publiek. Het kan de kijker boeien en fascineren of niet.