China blue

Jasmine heeft het platteland verruilt voor de fabriek in de hoop haar familieleden te helpen. Ze werkt als losse-draadjesknipper in een jeansfabriek .

‘Wij missen nooit een deadline’, zegt de baas trots. Hiervoor werken de arbeiders zeven dagen per week, soms wel 20 uur per dag. De meisjes zijn zo moe, dat ze boven op een berg spijkerbroeken in slaap vallen. Wie protesteert, wacht een boete of ontslag.

Vanuit verschillende perspectieven wordt het verhaal verteld en geeft zo een des te schokkender beeld van de gevolgen van een overspannen textielmarkt.
De film eindigt sarcastisch, de broek waar Jasmine stiekem een brief in heeft verstopt, eindigt in de westerse uitverkoop.