After life

In een bedompt pand druppelen schimmen binnen en melden zich bij het loket. De grauwe nostalgische locatie is een verblijfplaats tussen hemel en aarde. Daar wordt aan hen een vraag gesteld: Wat is de meeste dierbare herinnering uit uw leven? Van dat magische moment wordt dan een filmpje gemaakt. In ‘After life’ worden herinneringen aangewend om met het verleden in het reine te komen.

Documentairebeelden mengen zich met fictie. Vijfhonderd mensen werden geïnterviewd, twaalf daarvan zijn in ‘After life’ terecht gekomen, ten dele gespeeld door niet professionele acteurs. De wisseling van echt en onecht maakt dit tot een dubbelzinnige film; de kracht zit in de lichtvoetigheid waarmee onderwerpen als herinnering, waarheid en authenticiteit met een schuine blik worden bekeken.

‘After life’ is een pleidooi voor klein geluk.