A quiet passion

Over Emily Dickinson is weinig bekend. Pas na haar dood werd ze omarmd als één van de belangrijkste 19e-eeuwse Amerikaanse dichters. Tijdschriftredacteuren oordeelden neerbuigend over haar werk en na wat gemor publiceerden ze enkele van haar gedichten anoniem.

Regisseur Terence Davies heeft haar innerlijke leven heel mooi weten te vangen door van haar overdenkingen het hart van de film te maken. De film maakt duidelijk dat vrouwen niet geacht werden om zich op een oorspronkelijke manier te uiten. Vrouwen moesten nog toestemming vragen aan hun man om te schrijven. De ongehuwd gebleven Emily had dan ook weinig op met het huwelijk, ook omdat ze haar weinige vrienden verloor zodra ze gingen trouwen. Davies filmt Emily zo bedachtzaam en kalm als de staccato gedichten van Emily zelf: tot de essentie teruggebracht en altijd zorgvuldig gecomponeerd.